pecuatus
pĕcŭātus, a, um, adj. [pecu],
- beastly, brutal, Fulg. Moral. n. 35; cf. pecuatus, θηριώδης, Onomast. Vet.
pecuātus, a, um (pecu), tierisch, Fulg. serm. ant. 51. p. 124, 17 Helm.
ore bibas vacuo [gl.: non ore ~o ut equus ]
pĕcŭātus, a, um (pecu), brute, tourné en bête : Fulg. Exp. serm. ant. 182.