percommodus
percommodus, very suitable, highly opportune
per-commŏdus, a, um, adj.,
- very suitable, very convenient, very opportune: alicui rei, Liv. 22, 43, 11.—Adv.: percom-mŏdē, very suitably, very conveniently, very well: percommode accidit, quod, etc., Cic. Caecin. 27, 77: percommode factum est, quod, etc., id. Tusc. 4, 30, 64: hoc percommode cadit quod, etc., id. Verr. 1, 2, 5.
per-commodus, a, um, sehr bequem, m. Dat. (für), ipsis castris percommodum fuit, Liv. 22, 43. § 11. – percommodum est (es ist ganz zweckmäßig) m. Infin., Veget. mil. 1, 10 extr. u. 2, 23. p. 57, 15 L.2
~a,suacenlic
exercitium natandi ~um est
percommŏdus, a, um, tout à fait commode, avantageux : Liv. 22, 43, 11.
per-commodus
adj.,
- very suitable, highly opportune: ipsis castris, L.