percoquo
percoquo, to ripen
per-cŏquo, xi, ctum, 3, v. a., to boil or cook thoroughly, boil soft.
- I Lit.: prandium, Plaut. Merc. 3, 3, 18 (579): bubulas carnes, Plin. 23, 7, 64, § 127: lens non bene percocta, id. 22, 25, 70, § 142.—Prov.: In digitis hodie percoquam quod ceperit, Plaut. Rud. 4, 1, 11 (902).—
- II Transf.
- A To heat: umorem, Lucr. 6, 858: terram, id. 5, 1254.—
- B To ripen: mora percoquit uvas, Ov. R. Am. 83: sol percoquit fructus, Sen. Ben. 7, 31, 3: messem, Plin. Ep. 5, 6, 8.—
- C To scorch, to blacken by the heat of the sun: nigra virum percocto saecla colore, Lucr. 6, 722.
per-coquo, coxī, coctum, ere, durchkochen, I) eig.: a) weich kochen, legumina, Vitr.: carnes, Plin.: alqd in furno, Fest – b) gar backen, placentam, Cato r. r. 76, 4: panem, Sen. ep. 90, 23. – II) übtr.: A) reif machen, mora percoquit uvas, Ov.: sol percoquit fructus, Sen.: nam et sic facilius insolatur humus et fructus percoquitur, Colum.: pingues terrenique colles... opimam messem serius tantum sed non minus percoquunt, gewähren eine zwar etwas spätere, aber desto reifere Ernte, Plin. ep. – B) erhitzen, heiß machen, umorem, Lucr. 6, 858: nullo modo facilius arbitror terram ab sole percoqui, Cic. fr. F. I, 12. – C) verbrennen, schwärzen, nigra virûm percocto saecla colore, Mohren, Lucr. 6, 722.
percŏquō, (12) coxī, coctum, ĕre, tr., faire cuire entièrement : Pl. Merc. 579 ; Plin. 23, 127 || échauffer [un liquide] : Lucr. 6, 858 || mûrir complètement : Sen. Ben. 7, 31, 3 || percoctus Lucr. 6, 722, (teint) cuit, basané.
- 1. (postklass.) gaar (laten) koken of bakken [carnem; panem]; ➤ lens non bene percocta;
- 2. (metaf.) heet maken [terram];
- 3. (poët.; postklass.) laten rijpen, rijp maken [uvas]; ➤ sol fructūs percoquit;
- 4. (Lucr.) verbranden, zwart maken.
per-coquō —, ctus, ere,
- to ripen: mora percoquit uvas, O.