percello
percello, to beat down, throw down, overturn, upset
BWL
Hercules smote the Stymphalian monsters with unerring arrow
the state had been overcome by fear
Frieze-Dennison Vergil
Could not find perculsaque in Logeion dictionaries.
perculsaque Verb: perfect passive participle neuter accusative plural, Verb: perfect passive participle feminine ablative singular, Verb: perfect passive participle feminine nominative singular, Verb: perfect passive participle feminine vocative singular, Verb: perfect passive participle neuter vocative plural, Verb: perfect passive participle neuter nominative plural of percello
- I Lit.: ventus Cercius plaustrum oneratum percellit, Cato ap. Gell. 2, 22, 29; cf.: vento perculsam ratem, Afran. ap. Fest. p. 273 Müll. (Com. Rel. p. 154 fin. Rib.): magnas quercus, Enn. ap. Macr. S. 6, 2 (Ann. v. 194 Vahl.): abietem, Varr. ap. Non. 152, 11: alii adnutat ... alii percellit pedem, Naev. ap. Isid. Orig. 1, 25 (Com. Rel. p. 17 Rib.): perii! perculit me prope, Plaut. Pers. 5, 2, 28 (804); Ter. Eun. 378: radicibus arborum, Plin. 18, 34, 77, § 334: Mars communis saepe spoliantem jam et exsultantem evertit et perculit ab abjecto, Cic. Mil. 21, 56: eos Martis vis perculit, id. Marc. 6, 17.—Prov.: Perii, plaustrum perculi! I've upset my cart, i.e. I've done for myself, Plaut. Ep. 4, 2, 22 (591).—
- B Transf., to strike, smite, hit: fetiali Postumius genu femur perculit, Liv. 9, 10 fin.; cf. id. 9, 11, 11: aliquem cuspide, Ov. Am. 2, 9, 7; 1, 7, 32.— Poet.: vox repens perculit urbem, struck, reached, Val. Fl. 2, 91.—
- II Trop.
- A To cast down, overthrow, ruin, destroy: adulescentiam perculisse atque afflixisse, Cic. Cael. 32, 80; id. Cat. 2, 1, 2; id. Leg. 3, 8, 24: rem publicam, Tac. A. 2, 39: aliquem, Suet. Tib. 55.—
- B To strike with consternation, to deject, daunt, dispirit, discourage, dishearten: haec te vox non perculit? non perturbavit? Cic. Verr. 2, 3, 57, § 132: timore perculsi membra, Lucr. 5, 1223: civitates atrocibus edictis, Tac. H. 1, 53; Flor. 1, 10, 2: animos (timor), Val. Fl. 4, 651.—
- C To urge on, excite, impel: volucres perculsae corda tuā vi, Lucr. 1, 13: aliquem ad turpitudinem, Ap. Apol. p. 281.—Perf.: perculit, in a neutr. signif., for perculsus est, Flor. 3, 10, 8.
➳ pf. perculsit Amm. 17, 8, 4 ; 25, 8, 13.
- 1. slaan, treffen [alqm cuspide; alci femur genu];
- 2. neerwerpen, neersmijten, op de grond gooien [hostes in de strijd verslaan, verpletteren]; ➤ fulmina meam domum perculerunt; cives Martis vis perculit; sprw.: plaustrum ~ (Plaut.) omverwerpen = alles verprutsen;
- 3. (metaf.) te gronde richten, ondermijnen, ten val brengen, breken [imperium; rem publicam; adulescentiam]; ➤ perculsa est Lacedaemoniorum potentia;
- 4. verschrikken, schokken, moedeloos maken [alqm nuntio]; ➤ perculsi hostes; timore perculsa civitas;
- 5. (Laatl.) treffen, straffen [poenā].
挪。摇動。打倒。亂。Haec te vox non perculit? 此語焉不驚汝耶。\Perculsi pro* Percussi.
Suggest a Translation
See an image
- 1 CEL-, to beat down, throw down, overturn, upset: perculeris iam tu me, T.: eos Martis vis perculit.—To strike, smite, hit: femur, L.: deam, O.—Fig., to cast down, overthrow, ruin, destroy: adulescentiam.— To strike with consternation, deject, daunt, dispirit, discourage, dishearten: metu perculsi, S.: haec te vox non perculit?: Mentes perculsae stupent, H.: quos pavor perculerat in silvas, drove in dismay, L.
-
…reliquit, quanto tandem illum maerore esse adflictum et profligatum putatis iacet ille nunc prostratus, Quirites, et se perculsum atque abiectum esse sentit et retorquet oculos profecto saepe ad hanc urbem quam e suis faucibus ereptam esse luget quae…
Cicero, in Catilinam
-
…candens lacteus umor uberibus manat distentis, hinc nova proles artubus infirmis teneras lasciva per herbas ludit lacte mero mentes perculsa novellas. haud igitur penitus pereunt quaecumque videntur, quando alid ex alio reficit natura nec ullam rem gigni patitur…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…opulentia orta est. Igitur reges populique finitumi bello temptare, pauci ex amicis auxilio esse ; nam ceteri metu perculsi a periculis aberant. At Romani domi militiaeque intenti festinare, parare, alius alium hortari, hostibus obviam ire…
Sallust, Catilina
-
…, duc, quantum potes. Quid agis iocabar equidem. Garris. Perii quid ego egi miser Quo trudis perculeris iam tu me tibi equidem dico, mane. Eamus. Pergin Certum est. Vide ne nimium calidum hoc…
Terence, Eunuchus
-
…alium, sed filii familiarum, quorum ex nobilitate maxuma pars erat, parentis interficerent ; simul caede et incendio perculsis omnibus ad Catilinam erumperent. Inter haec parata atque decreta Cethegus semper querebatur de ignavia sociorum illos dubitando et dies…
Sallust, Catilina
-
…patefactast verna diei et reserata viget genitabilis aura favoni, aeriae primum volucris te, diva, tuumque significant initum perculsae corda tua vi. inde ferae pecudes persultant pabula laeta et rapidos tranant amnis ita capta lepore te sequitur cupide…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…tristis nuntia belli, quae magnum ad columen flammato ardore volabat, praecipitis caeli partis obitusque petessens aut cum terribili perculsus fulmine civis luce serenanti vitalia lumina liquit aut cum se gravido tremefecit corpore tellus iam vero variae nocturno tempore visae…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…aras, focos, deos penatis subiectos esse libidini tribuniciae in quem quisque per homines concitatos inruerit, quem impetu perculerit, huius domum non solum adfligere, quod est praesentis insaniae quasi tempestatis repentinae, sed etiam in posterum tempus…
Cicero, de Domo sua
-
…modum dicebat ipse, promissis, circumfluentem colonorum Arretinorum et Faesulanorum exercitu ; quam turbam dissimillimo ex genere distinguebant homines perculsi Sullani temporis calamitate. voltus erat ipsius plenus furoris, oculi sceleris, sermo adrogantiae, sic ut ei iam…
Cicero, pro Murena
-
…memoria teneo divinum hominem in dicendo et M. Aemilium Porcinam et C. ipsum Carbonem, quem tu adulescentulus perculisti, ignarum legum, haesitantem in maiorum institutis, rudem in iure civili ; et haec aetas vestra praeter te…
Cicero, de Oratore