perductor
perductor, a seducer, pimp, pander
perductor, ōris, m. [perduco],
- a leader, conductor; in partic., a pimp, pander (cf. perduco, I. B. 1.): lenonum, aleatorum, perductorum nulla mentio fiat, Cic. Verr. 2, 1, 12, § 34 (lenones sunt scortorum: perductores etiam invitarum personarum, et in quibus stupra exercita legibus vindicantur, Ascon. ad h. l.); Lact. 6, 17, 19.—*
- II A guide, conductor, in a double sense with the preced. signif.: Si. Eho istum, puer, circumduce hasce aedes et conclavia. Th. Apage istum a me perductorem: nihil moror ductarier, Plaut. Most. 3, 2, 159 (848) sq.
perductor, ōris, m. (perduco), I) der jmd. in das Haus hinführt, um ihm alles zu zeigen, der Herumführer, Plaut. most. 847. – II) der Zuführer der Buhldirnen, der Kuppler, Cic. II. Verr. 1, 33.
mirabilis enim tanquam incantator erat et omnium aggressuum suorum quantum-libet horribilium semper ad effectum mira machinatione ~or
perductŏr, (16) ōris, m. , conducteur, guide [avec allusion au sens suivant] : Pl. Most. 848 || corrupteur, suborneur : Cic. Verr. 2, 1, 34 ; Lact. Inst. 6, 17, 19.
- 1. rondleider;
- 2. koppelaar.
perductor ōris, m
- per+DVC-, a seducer, pimp, pander.