About

Menu

perdomare

perdomare [CL] 1 to subdue thoroughly, overcome. b to subjugate (people or nation); c (place or territory). 1167 si ecclesia Romana voluerit ‥ eum facile ~abit J. Sal. Ep. 201 (234 p. 432); tocius orbis portenta ~uit Map NC II 17 f. 28v; illos [sc. centauros] Hercules virtute sua ~uit Natura Deorum 133.  b gentes ‥ ~uit ac tributarias fecit Bede HE II 5 p. 90; dux ‥ ad ~andum quos devicit proficiscitur W. Poit. II 27 (= Ord. Vit. III 14 p. 153); finitimas gentes rebelles ~uit R. Niger Chr. I 67; Pictorum atque Scottorum gentes ‥ ~uit Elmh. Cant. 141; quis strenue magis quam Semiramis ‥ gentes ferro ~uit Fortescue NLN II 15.  c Willelmus ‥ Angliam veniens, armis provintiam ~uit W. Malm. GP I 23; tauri feroces tyranni extiterunt qui cuncta orbis regna ~uerunt Hon. Spec. Eccl. 1063C; urbe quidem capta quam rumor clamitat Acron, / perdomitaque Iope Garl. Epith. IV 92. 2 to subdue (flesh) by mortification. carnem suam ~uit R. Cold. Godr. 131.

Saved

Recent