periclitor
periclitor, to try, prove, test, make trial of, put to the test
Could not find periclitantis in Logeion dictionaries.
periclitantis Verb: present active participle neuter genitive singular, Verb: present active participle masculine accusative plural, Verb: present active participle feminine accusative plural, Verb: present active participle feminine genitive singular, Verb: present active participle masculine genitive singular of periclitor
- I Act.
- A In gen., to try, prove, test any thing, to make a trial of, put to the test (class.; syn.: experior, tento): periclitatus animum sum tuum, quid faceres, Plaut. Am. 3, 2, 33 (914): an periclitamini Quid animi habeam, id. ib. 2, 2, 57 (235): belli fortunam tentare ac periclitari, Cic. Verr. 2, 5, 50, § 132: omnia, id. Quint. 31, 96: fidem alicujus. Sol. 19: in periclitandis experiundisque pueris, Cic. Div. 2, 46, 97: periclitandae vires ingenii, id. de Or. 1, 34, 157: exerceri in rebus cominus noscendis periclitandisque, Gell. 13, 8, 2.—
- B In partic., to put in peril, to endanger, risk, jeopard (rare but class.): non est saepius in uno homine salus summa periclitanda rei publicae, Cic. Cat. 1, 5, 11.—
- II Neutr.
- A To try, attempt, make an attempt (class.): periclitari volui, si, etc., Planc. ap. Cic. Fam. 10, 18, 3: cotidie quid nostri auderent, periclitabatur, Caes. B. G. 2, 8; Cic. Off. 3, 18, 73.—
- 2 Pregn., to venture, to be bold or enterprising (post-Aug.): proeliis et periclitando tuti sunt, Tac. G. 40.—
- B To be in danger or peril, to incur or be exposed to danger, to be endangered or imperilled (class.): ut potius Gallorum vita quam legionariorum periclitaretur, Caes. B. G. 6, 33: ne de summā imperii populus Romanus periclitetur, Aug. ap. Suet. Tib. 21.—
- β With abl.: famā ingenii, Liv. 40, 15: capite, to have one's head in danger, be in danger of losing one's head, Mart. 6, 26, 1: veneno, Just. 37, 3, 7: paralysi, Plin. 20, 15, 59, § 165: causā, to be on trial, Quint. 7, 2, 12.—
- γ With gen. (post-class.): capitis, to be in peril of one's life, Ap. Met. 8, 31, 1.—
- δ With inf. (post-Aug.): periclitabatur totam paene tragoediam evertere, Petr. 140, 6: rumpi, Quint. 11, 3, 42; Plin. 26, 11, 69, § 112.—With ab and abl.: ab obtrectatore, Ambros. in Psa. 118, Serm. 14, 29.—With pro: pro veritate, Ambros. in Psa. 118, Serm. 14, 29.—With propter: propter te cotidie, Ambros. in Psa. 118, Serm. 14, 29: propter peccatum, Petr. 30, 7.—With ex: periclitantes ex canis rabiosi morsu, Plin. 32, 5, 19, § 54.—
- 2 Trop.: ut verba non periclitentur, that the words may run no danger (of losing the cause), Quint. 7, 3, 17.
- —Hence, pĕrīclĭtātus, a, um, part. perf.; in pass. signif., tried, tested: periclitatis moribus amicorum, Cic. Lael. 17, 63.
I intr., ¶ 1 faire un essai : Cic. Off. 3, 73 ; de Or. 3, 146 ¶ 2 être en danger : Cæs. G. 6, 34, 8 || [avec abl.] sous le rapport de qqch., aliqua re Liv. 40, 15, 12 ; [avec gén.] Apul. M. 8, 31 || [avec inf.] perdere aliquid, rumpi Plin. 26, 112 ; Quint. 11, 3, 42, risquer de perdre qqch., dʼêtre brisé || [en justice] causā periclitari Quint. 7, 2, 12, risquer de perdre le procès.
II tr., ¶ 1 faire lʼessai de, éprouver : belli fortunam Cic. Verr. 2, 5, 132, éprouver la fortune de la guerre ; periclitandæ sunt vires ingenii Cic. de Or. 1, 157, il faut éprouver les forces de lʼesprit || [part. à sens pass.] periclitatis moribus Cic. Læl. 63, après épreuve faite du caractère || [avec interr. ind.] Cæs. G. 2, 8, 1 ; 7, 36, 4 ¶ 2 mettre en danger, risquer : non est salus periclitanda rei publicæ Cic. Cat. 1, 11, il ne faut pas mettre en péril le salut de lʼÉtat.
- 1. (uit)proberen, beproeven [omnia; fortunam belli; fidem alcis; vires ingenii]; (m. afh. vr.); — p.p. perīclitātus, a, um ook pass.: periclitati mores;
- 2. in gevaar brengen [salutem rei publicae]; II. intr.
- 1. gevaar lopen, in gevaar, bedreigd zijn, op het spel staan [capite; veneno]; ➤ vita Gallorum periclitatur; populus Romanus periclitabatur;
- 2. (ondanks gevaar) een poging doen, wagen, riskeren; ➤ periclitando door het nemen van risico’s.
遭危險。試探。— abortum 有小產之險。— cancro 有匿瘡之險。— fortunam 試造化好歹。\Seu patrum seu plebis periclitaretur animo vel* animus 若人探議事廳或民之意。
Suggest a Translation
See an image
- periculum, to try, prove, test, make trial of, put to the test: periclitemur, si placet, etc.: belli fortunam: periclitandae vires ingeni: periclitatis moribus amicorum, tested. —To put in peril, endanger, risk, hazard: non est in uno homine salus summa periclitanda rei p.— To try, make an attempt: cottidie quid nostri auderent, periclitabatur, Cs.—To venture, be bold, be enterprising: proeliis et periclitando tuti sunt, Ta.—To be in danger, incur danger, be imperilled, run risk: ut potius Gallorum vita quam legionariorum periclitaretur, Cs.: quid aliud quam ingeni famā periclitarer?L.: si esset in perficiendis pontibus periclitandum, Cs.
-
…, tam horribilem tamque infestam rei publicae pestem totiens iam effugimus. non est saepius in uno homine summa salus periclitanda rei publicae. quam diu mihi consuli designato, Catilina, insidiatus es, non publico me praesidio, sed…
Cicero, in Catilinam
-
…propter eximiam opinionem virtutis proelio supersedere statuit ; cotidie tamen equestribus proeliis quid hostis virtute posset et quid nostri auderent periclitabatur. Ubi nostros non esse inferiores intellexit, loco pro castris ad aciem instruendam natura opportuno atque idoneo, quod…
Julius Caesar, Gallic War
-
…sustinere ut cursum, sic impetum benevolentiae, quo utamur, quasi equis temptatis, sic amicitia, aliqua parte periclitatis moribus amicorum. quidam saepe in parva pecunia perspiciuntur quam sint leves ; quidam autem, quos parva movere non…
M. Tullius Cicero, De Amicitia
-
…omnino vado non posse transiri videretur. Quibus rebus cognitis Caesar maturandum sibi censuit, si esset in perficiendis pontibus periclitandum, ut prius quam essent maiores eo coactae copiae dimicaret. Nam ut commutato consilio iter in provinciam converteret ,…
Julius Caesar, Gallic War
-
…utilia cum honestis pugnare videantur. Quotus enirn quisque reperietur, qui impunitate et ignoratione omnium proposita abstinere possit iniuria Periclitemur, si placet, et in iis quidem exemplis, in quibus peccari volgus hominum fortasse non putet. Neque…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…quo intellegitur plus terrarum situs quam lunae status ad nascendum valere. nam quod aiunt quadringenta septuaginta milia annorum in periclitandis experiendisque pueris, quicumque essent nati, Babylonios posuisse, fallunt ; si enim esset factitatum, non esset desitum…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…, luctuosius inimico ; horribile est causam capitis dicere, horribilius priore loco dicere. omnia circumspexit Quinctius, omnia periclitatus est, C. Aquili ; non praetorem modo a quo ius impetraret invenire non potuit, atque adeo ne…
Cicero, pro Quinctio
-
…, coniunctum cum re p. non sublevassem aut ipse a certamine belli tam necessari me removissem. itaque potius periclitari volui, a si possem mea praesentia et Lepidum tueri et exercitum facere meliorem quam nimis cautus videri. sollicitiorem…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…quod eum negasti, qui non cito quid didicisset, umquam omnino posse perdiscere ; ut mihi non sit difficile periclitari et aut statim percipere ista, quae tu verbis ad caelum extulisti, aut, si non potuerim, tempus…
Cicero, de Oratore
-
…in hominibus singulis, quod vel exultat voluptate vel molestia frangitur. Non. M Sed ut ipsi seu animum periclitentur sum vident, quid se putent esse facturos. Non. M Poeni primi mercaturis et mercibus suis avaritiam et…
M. Tullius Cicero, De Republica