permultus
permultus, very much, very many
- very much, very many (class.): nescio quantulum attulerit; verum haud permultum attulit, Plaut. Bacch. 2, 3, 86 (320): imitatores, Cic. Leg. 3, 14, 31: colles, Caes. B. C. 3, 43: permultum erit ex maerore tuo diminutum, Cic. Fam. 5, 16, 5: permultum interest, utrum, etc., id. Off. 1, 8, 27: permulta rogatus Fecit, Hor. S. 1, 4, 97.—Hence, adv.
- A permultō, very much, by far: permulto clariora, Cic. Div. 2, 61, 126: permulta mihi recurrunt, id. Att. 15, 23.—
- B permultum, very much: permultum ante, very frequently before, Cic. Fam. 3, 11, 1.
cynnomomum, arborem boni saporis cujus corticem ducunt [? l. manducant ] permultos [? l. permultae ] gentes
post permultos annos, circiter ducentos, assumptus fuit de feretro, et propter metum Danorum et barbarorum absconsus in domo capitulari
philosophus Aristotelicis ~um armatus argumentis
- very much, very many: imitatores: colles, Cs.—As substn.: permultum erit ex maerore tuo diminutum: permulta rogatus Fecit, H.
-
…gerendo negotio, partim etiam sumptibus in vetere aere alieno vacillant, qui vadimoniis, iudiciis, proscriptione bonorum defetigati permulti et ex urbe et ex agris se in illa castra conferre dicuntur. hosce ego non tam milites acris quam…
Cicero, in Catilinam
-
…belli Asiatici docuit, id quidem certe calamitate docti memoria retinere debemus. nam tum, cum in Asia magnas permulti res amiserunt, scimus Romae solutione impedita fidem concidisse. non enim possunt una in civitate multi rem ac fortunas…
Cicero, pro Lege Manilia
-
…consilium meumque hoc fuerat, primum ut in potestate nostra esset res, ne illum malus emptor alienus mancipiis quae permulta secum habet spoliaret, deinde ut Faustae quoi cautum ille esse voluisset ratum esset. erat etiam illud ut ipsi…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…circumscriptam scientiam, fatebor equidem in his magis adsidue versari hanc nostram dictionem, sed tamen in his ipsis rebus permulta sunt, quae ipsi magistri, qui rhetorici vocantur, nec tradunt nec tenent. Quis enim nescit maximam vim…
Cicero, de Oratore
-
…. unus loquitur et palam adversatur adulescens Curio. huic plausus maximi, consalutatio forensis perhonorifica, signa praeterea benevolentiae permulta a bonis impertiuntur. Fufium clamoribus et conviciis et sibilis consectantur. his ex rebus non spes, sed dolor…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…, cur Poenorum crudelitati Reguli corpus est praebitum, cur Africanum domestici parietes non texerunt Sed haec vetera et alia permulta ; propiora videamus. cur avunculus meus vir innocentissumus idemque doctissumus P. Rutilius in exilio est, cur sodalis…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…fors offerebat arripuerit. itaque brevi tempore ad fanum ex urbe tota concurritur. Horam amplius iam in demoliendo signo permulti homines moliebantur ; illud interea nulla lababat ex parte, cum alii vectibus subiectis conarentur commovere, alii deligatum omnibus…
Cicero, in Verrem
-
…, gloriae cupiditates. Quo magis cavendum est, ne quid in eo genere peccetur. Sed in omni iniustitia permultum interest, utrum perturbatione aliqua animi, quae plerumque brevis est et ad tempus, an consulto et cogitata fiat…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…scimus esse, sed pro sua quisque facultate parat a quibus lanietur, eamque optumam illi esse censent sepulturam. permulta alia colligit Chrysippus, ut est in omni historia curiosus, sed ita taetra sunt quaedam, ut ea fugiat…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…, ut opinio mea fert, nostrorum hominum longe ingeniosissimi atque eloquentissimi, C. Gracchi ; qua in oratione permulta in L. Pisonem turpia ac flagitiosa dicuntur. at in quem virum qui tanta virtute atque integritate fuit ut…
Cicero, pro Fonteio