perniciabilis
perniciabilis, destructive, ruinous
pernĭcĭābĭlis, e, adj. [pernicies],
- destructive, ruinous, pernicious: id perniciabile reo, Tac. A. 4, 34: nix oculis perniciabilis, Curt. 7, 3, 13: pestilentia quae magis in morbos longos quam in perniciabilis evasit, Liv. 27, 23, 7.
perniciābilis, e (pernicies), verderblich, schädlich, den Untergang bringend, morbi, verheerende, Liv. 27, 23, 6: id perniciabile reo, Tac. ann. 4, 34: nix plurimorum oculis praecipue perniciabilis fuit, Curt. 7, 3 (13), 13.
pernĭcĭābĭlis, (15) e (pernicies), pernicieux, funeste : Liv. 27, 23, 6 ; Curt. 7, 3, 13 ; Tac. Ann. 4, 34.
perniciābilis e, adj.
- pernicies, destructive, ruinous: nix oculis, Cu.: morbi, L.