perniciose

pernĭcĭōsē, adv., v. perniciosus fin.

perniciōsē, Adv. (perniciosus), verderblich, schädlich, gefährlich, multa perniciose, multa pestifere sciscuntur in populis, Cic.: p. luxuriat vitis, Plin.: quo perniciosius de re publica merentur vitiosi principes, Cic.: alqā re perniciosissime compediri, Augustin. epist. 26, 2.

perniciose [CL] , in a deleterious or pernicious manner, perniciously:: a (w. ref. to physical destruction). b (w. ref. to ruin or undoing). a pugnatum est ‥ pernitiose et horribiliter utrinque H. Hunt. HA II 25; Picti ‥ et Scoti ‥ nec eam [borealem partem Britannie] ‥ aggrediebantur nec numquam ~ose repulsi tempore non pauco ab invasione cessabant Ib. V prol.; usque in pulsum brachii subito ~e punctus est Ord. Vit. XII 45 p. 481; qualiter Helena Barker ‥ sese ~issime jugularat Mir. Hen. VI III 112 tit..  b quam ~e doceatur et que fuerint de generibus et speciebus opiniones modernorum J. Sal. Met. 874A tit.; ut qui omnia fere pernoverant ~issime errarent in maximis Id. Pol. 638A; volens ‥ redimere dies meos quos perdidi quia ~e et perdite vixi P. Blois Ep. 139. 414B; gratie ipsius Auctorem ‥ iterum vendere cum Juda, vel etiam pejus et ~ius, non veremur? Gir. GE II 24 p. 282; de rege H. secundo et filiis suis ~e nimis erga patrem agentibus Id. SD 10; si papa efficiatur hereticus maxime publice, gravius, ~ius et periculosius toti Christianitati peccat Ockham Pol. III 81.

pernĭcĭōsē, (16) pernicieusement, dʼune manière funeste : Cic. Leg. 2, 13 || -sius Cic. Leg. 3, 32 ; -sissime Aug. Ep. 39.

perniciōsē adv.with comp.

• perniciosus, destructively, ruinously, perniciously: multa perniciose sciscuntur in populis: perniciosius mereri.