perpotatio
perpotatio, a drinking-bout
perpōtātĭo, ōnis, f. [perpoto],
- a continued drinking, a drinking-bout: biduo duabusque noctibus perpotationem continuare, Plin. 14, 22, 28, § 145: intemperantissimae perpotationes, Cic. Pis. 10, 22: vomitiones ac rursus perpotationes, Plin. 29, 1, 8, § 27.
perpōtātio, ōnis, f. (perpoto), das ununterbrochene Zechen, das Trink-, Saufgelage, biduo duabusque noctibus perpotationem continuare apud ipsum principem, Plin. 14, 145. – Plur., intemperantissimae perpotationes, Cic. Pis. 22: vomitiones ac rursus perpotationes, Plin. 29, 27.
perpōtātĭō, (16) ōnis, f. , action de boire sans interruption, orgie : Plin. 14, 145 ; perpotationes Cic. Pis. 22.
perpōtātiō ōnis, f
- perpoto, a drinking-bout: intemperantissimae perpotationes.