perplurimus
perplūrimus, a, um (per u. plus), sehr viel, neutr. pl. subst., de alqo perplurima memoriae tradere, Rufin. Euseb. hist. eccl. 6, 7.
cum cunctis gentis suae nobilibus ac plebe ~a
praesidente Ceolnotho ‥ ceterisque ~is episcopis
contigit ‥ congros, aliosque marinos pisces ~os, trans rupes maris altissimas ‥ projectos a multis reperiri
quamvis tardius implerem [promissionem ] propter occupationes ~as
episcopus his aliisque rebus ~is inhonoratus fuisset
~a ‥ monasteria ‥ permaneant
munera ~a concessit
quin potius intimo pectoris archivo arcana sibi ~a, nulli vel unquam exposita vel exponenda reservaret?
consideret discrecio vestra ‥ ~a exempla de ‥ morte ‥ lamentanda
quasi singulari ac ~a eruditione jactamus quasi non sint perplures etiam nobis multo doctiores
infortunium episcopo ‥ ~i reputant ‥ . multi quoque ‥ regali insolentiae deputant
Anglorum ‥ quamquam ~i interficerentur, numerus eorum non adeo minuebatur
sunt enim revera in libro ‥ ~a que ‥ a fide catholicorum abhorrentia videantur
emergebant ‥ regi ‥ adversa ~a
viris industr’ expertis et ~um necessariis prepropere nimium destituti
perplūrĭmus, a, um, très nombreux : Rufin. Aqu. Hist. eccl. 6, 9, 1.