perplexitas
perplexĭtas, ātis, f. [perplexus],
- perplexity, obscurity (post-class.), Amm.18, 6, 19.
perplexitās, ātis, f. (perplexus), I) die Verschlingung, nervorum, Greg. Iob 32, 39. – II) übtr., die Verwirrung, Dunkelheit, Amm. 17, 8, 3; 18, 6, 19; 31, 2, 12. Augustin. enarr. in psalm. 24, 20 u.a.: Plur., Augustin. epist. 118, 32.
†perplexitans [l. perplexitas ],manifealdnes
propter ~atem quarundam quaestionum solvendam
quantum ‥ laboris ‥ pertulerint, nec ipsa prolixitas audire nec ~as permittit expedire
tenemur variis ‥ negociorum tractatibus et eorum ~atibus
causam tantis ~atibus irretitam
istius dubie ~atis obscuritatem gesta sequencia declarabunt
proterve gentis ‥ multitudo ‥ nostros tanta affecerunt ~ate quod qua parte esset cavendum ambigerent
ex ‥ ~ate per opiniones varias probabiliter hesitatur
allegaciones prescripte me fere ad ~atem inducunt
perplexĭtās, ātis, f. , enchevêtrement, enlacement : S. Greg. Job 32, 39 || [fig.] ambiguïté, obscurité : Amm. 18, 6, 19.
- 1. vervlochtenheid, verwevenheid [nervorum];
- 2. ingewikkeldheid, complexiteit, onduidelijkheid [disputationis].