perpotior
per-pŏtĭor, īri,
- v. dep. n., to get entire possession of, to hold or enjoy completely (jurid. Lat.).—With abl.: privilegiis, Cod. Just. 7, 37, 2: nomine tribunorum, ib. 12, 7, 2: beneficiis, ib. 12, 21, 2.
per-potior, potītus sum, īrī, völlig innehaben, -genießen, victoriā, entschieden Sieger bleiben, Ampel. 18, 16: pace, Iustinian.: nomine, loco tribuni, Cod. Iust.
See: perpotiri
perpŏtĭor, ītus sum, īrī, intr., jouir pleinement : Cod. Just. 7, 37, 2.