placiditas
plăcĭdĭtas, ātis, f. [placidus],
- mildness, gentleness of nature or disposition, placidity (very rare): oves assumptas propter placiditatem, Varr. R. R. 2, 1; Auct. ap. Gell. 13, 22, 19.
placiditās, ātis, f. (placidus), a) ruhiges Wetter, Heges. 4, 27 extr. – b) die Sanftmut, Versöhnlichkeit, der sanfte Charakter, Varro r. r. 2, 1, 4. Gell. 13, 23 (22), 19. Lact. 6, 15, 3. Ambros. de off. 2, 7, 29. Cassian. de inc. Chr. 7, 5.
ex familiari conversatione, morum ~ate, et aliis virtutum donis ‥ excitati, hospitale S. Stephani ‥ conferimus
plăcĭdĭtās, ātis, f. (placidus), humeur douce, douceur de caractère : Varro R. 2, 1, 4 ; Gell. 13, 22, 19.
Maximum bonum est Placiditas, quam assecutus Moyses Deum intuitus est, ut humanæ vires intueri possunt.
Nos consideratione et obtentuVide infra Plaserium.devotæ et obsequiosæ Placiditatis, nobis a dilecto et fideli nostro Adam, vicecomite Meleduni, gratanter in multis exhibitæ, etc.