placidulus
plăcĭdŭlus, a, um, adj. dim. [placidus],
- gentle, quiet, still (post-class.): cinis placidula, Aus. Parent. 27.
placidulus, a, um (Demin. v. placidus), sanft, ruhig, still, Auson. parent. 27, 3. p. 54 Schenkl.
plăcĭdŭlus, a, um (placidus), paisible, tranquille : Aus. Parent. 27, 3.