placitator

placitator [placitare+-tor] 1 one who pleads in a court of law (usu. on behalf of another), pleader, advocate. sciendum quia sic placitat diabolus contra hominem, quomodo improbus ~or contra alium aliquem Simil. Anselmi 74; 1240 prohibitum est in plena curia ne aliquis tenentium abbatis ducat ~ores in curiam abbatis ad impediendam vel prorogandam justitiam domini abbatis Cart. Rams. I 412; a1290 non permittatur quod in halimotis adventitii ~ores partes cum solemnitate sustineant, sed communiter per bundos de curia veritas inquiratur G. S. Alb. I 455; prohibitis insuper ~oribus in lege sua peritis coram baronibus de scaccario seu ante quemvis alium justiciarium secularem pro personis ecclesiasticis allegare Flor. Hist. III 291; dicitur et expertum est, quod isti mali advocati, et falsi ~ores, justiciarii eciam injusti imminente morte amittunt vocem, linguam, et sensum Holcot Wisd. 198; 1412 ~or ad pagulam, 1506 ~or ad barram (v. pagula d). 2 one authorized to act on behalf of another in legal matters, procurator, attorney; b (w. regis or reginae). Rannulfus ‥ abbatias, dehinc episcopatus ‥ accepit a rege ‥, cujus astutia et calliditas tam vehemens extitit ‥ ut ~orem ac totius regni exactorem rex illum constitueret Fl. Worc. II 46 (= S. Durh. HR 181, W. Coventr. I 118); rex Rannulfo, ~ori sed perversori, exactori sed exustori tocius Anglie, dedit episcopatum Dunelmie H. Hunt. HA VII 21; dedit episcopatum Dunelmensem †pacitatori [l. placitatori] Ranulpho viro pessimo M. Par. Min. I 168 (cf. Wend. II 157: (ed. H. O. Coxe): placitatori); 1377 constituimus ipsum David ~orem et attornatum nostrum Pat 298 m. 31; de ~ore et attornato in partibus Northwall’ et Suthwall’ constituto Ib. m. 31 in marg.  b Ranulphus, regis ~or, fit episcopus Dunelmensis; iste conscripsit quendam librum, quem titulavit De Legibus Anglie Chr. Angl. Peterb. 69; 1461 Thome Laing, ~ori domine regine, pro feodo suo de anno compoti ExchScot 59. 3 one who is impleaded in a suit or action at law. cum ‥ ~ores ‥ Bataliensem adissent curiam ‥ placitum dominus G. ‥ in primum Dominici Adventus diem recrastinavit Chr. Battle f. 41v.. 4 ? ‘pleaser’ either of self, hence one concerned only with pleasure, or of others, hence perh. sycophant, parasite cf. CL placitare ‘to be very pleasing’). cum ex talibus [sc. clericis secularibus] aliquem ob generis sui favorem in episcopum vel archidiaconum promovemus, populo Dei non predicatorem verbi Dei, sed ~orem, ne dicam letatorem, preesse conspicimus Gerv. Cant. Chr. 540.