About
Menu

placite

placite [CL placitus+-e] 1 so as to be pleasing, pleasingly, pleasantly, agreeably (cf. 2 placitus 2. tuis satisfacere pergam pro posse dictis et voluntati, ~e tamen, et abhorribilis omne citra scrupulum corrixacionis E. Thrip. SS X 2; s1438 sit quicquid placite vox psallere sciverit ode Amund. II 186. 2 as one able or ready to be pleased, graciously, benevolently (cf. 2 placitus 3. hanc ‥ bone voluntatis oblacionem innatis sibi clemencia et mansuetudine ~e accipiat Ad. Usk 87. 3 in a way that deserves approval, justly, lawfully (cf. 1 placitum. legem ~e dicimus quicquid potius eligitur, dum religioni consonet, discipline conveniat, saluti proficiat (Quad.) GAS 543.

Saved

Recent