poenalitas

poenalitas [ML] 1 penalty, punishment. dum ab omni ~ate exuitur et sui Conditoris ‥ fruitur visione Beleth RDO 73. 80B; Decius Laurentium dans penalitati Ps.-Map 248. 179; tunc incidit in necessitatem ~atis ‥ quod tunc non potuit non peccare Neckam SS IV 11. 5; quod ‥ dampnosum non sit ~atis perhennitate puniri E. Thrip. SS I 7; ne nos justa penalitas / juste possit affligere J. Howd. Cyth. 122. 11; septimum quod nos movet ad vigilandum est inferni ~as [þe soreȝe of helle] ubi tria videnda sunt ‥ AncrR 46. 2 offence that merits punishment. in custodia Cantebrugiae ‥ precipue viguit ~as pecunie in tantum ut ‥ non uterentur fratres illius custodie mantellis [in marg.: nisi in infirmaria], ‥ in custodia Eboraci ‥ viguit zelus paupertatis Eccleston Adv. Min. 44. 3 bodily suffering, pain. b hardship. non tamen absque ~ate gravi ascendit equum (Mir. Montf.) Chr. Melrose 204 f. 68v..  b per peccata singula discurrendo patebit quod ‥ induet paciencie fortitudinem in ~atibus hujus vite Spec. Incl. 2. 3 p. 106.