portatorius
portātōrĭus, a, um, adj. [porto],
- that serves for carrying: sella, a sedan, Cael. Aur. Tard. 1, 1, 15: Christus portatoriis nubibus ascendens, Ambros. Serm. Temp. 180, 1.—As subst.: portātōrĭa, ae, f. (sc. sella), a sedan chair, Cael. Aur. Tard. 2, 13, 161.
portātōrius, a, um (porto), zum Tragen dienlich, tragend, nubes, Ps. Augustin. serm. app. 181, 1: sella, Tragsessel, Cael. Aur. de morb. chron. 1, 1, 15. Ps. Ambros. serm. de temp. 180. no. 1 (Append. serm. 181. no. 1 ed. Bened.). – subst., portātōria, ae, f., der Tragsessel, Cael. Aur. de morb. chron. 2, 13, 161.
lego ‥ j magnum superaltare ~ium et j portiforium
item J. filio meo unum librum ~ium usui Ebor’ et unum psalterium
loculum, ~ium de tabulis [cf. ]Luc. vii 14
ille perfidus furti conscius in malitia persistebat et saccos et ~ia exquirere sociis persuadebat. sciebat invenire quod latenter intro posuerat
portātōrĭus, a, um (porto), qui sert à porter : portatoria sella C. Aur. Chron. 1, 1, 15, chaise à porteurs || subst. f. , brancard : C. Aur. Chron. 2, 13, 161.
Delectat adspicere Christum Dominum Portatoriis nubibus adscendentem. Portatoria sella,apud Cæl. Aurelian. lib. 1. Tard. cap. 1. 15.