praecellens

prae-cellens, entis, Part. and P. a., from praecello.

praecellēns, entis, PAdi. (v. praecello), hervorragend = ausgezeichnet, vortrefflich, vorzüglich, vir et animo et virtute praecellens, Cic.: praecellens ingenio vir, hochbegabter, Vell.: ille Scipio, vir omnibus rebus praecellentissimus, Cic. Verr. 4, 97: Vergilius praecellentissimus vates, Plin. 14, 7: hunc (deum) esse rerum omnium praecellentissimum, Boëth. cons. phil. 3, 10. p. 73, 47 Peiper. – v. Lebl., uniones magnitudine praecellentes, Plin.: C. Caesar, vir ingenii praecellentis, hochbegabter, Gell.: maior alia (ficus), pomo et suavitate praecellentior, Plin. 12, 24: est aliud alio praecellentius, Augustin. de genes. ad litt. 12, 24, 51.

praecellens [CL] , excellent, pre-eminent, precellent; b (as honorific of person, usu. superl.). c (as sb.) excellent person. Anglia, terra ferax, precellens insula, regnum / rege sub Henrico nobile L. Durh. Dial. I 55; terram promissionis ~entem in bonis possidendam intravit H. Reading (I) Fid. Cath. 1336B; quam preclariore, quam ~entiore prediti sunt animo Gir. TH III pref.  b 685 (13c) ~entissimum monarchum æthelredum regem Reg. Malm. I 279 (= CS 65); s879 ~entissimus imperator Karolus ‥ ad gaudia migravit aeterna Chr. S. Neoti 138; 1073 zelo Dei et amore justicie ~enti ‥ archiepiscopo Lanfr. Ep. 15 (17); virgo ~entissima Dominic V. Ecgwini I 8; 1396 ob amorem ~entissimi principis patris vestri defuncti Lit. Cant. III 49; 1433 vestre ~entissime celsitudini humillima recommendacionis humanitate premissa EpAcOx 94.  c in tantum fortasse non valebat, ut expiati tanto precellerent, quanto ex ~entioribus nati fuissent Pull. Sent. 769A.

præcellēns, (14) tis, p.-adj., de præcello, éminent, qui excelle, distingué, rare, extraordinaire : Cic. Balbo 25 || -tior Plin. 12, 24 ; -tissimus Cic. Verr. 2, 4, 97.

praecellēns entis, adj.with sup.

• P. of praecello, superior, excellent, eminent, distinguished: vir virtute: vir omnibus rebus praecellentissimus.