About Report a problem

Menu

praecorrigere

praecorrigere [CL prae-+corrigere] , to correct previously or beforehand (in quot. as p. ppl.). 1314 si quis aliquid ‥ noverit ‥ quod in secundam personam transierit quomodo, quantumcumque committentibus solis constet, quod [v. l. quod aut] per sacramentalem confessionem fuerit ~correctum [Rec. Eng. Dom. 110: precorectum] inquirenti tanquam communi judici detegat et revelet (Instr.) Flor. Hist. III 165 (= EHR VI 753).

Saved

Recent