praedatorius
praedatorius, plundering, predatory
praedātōrĭus, a, um, adj. [praeda],
- plundering, rapacious, predatory: manus (militum), marauders, Sall. J. 20, 7; Tac. A. 4, 24 fin.: naves, pirate-ships, Plaut. Men. 2, 2, 69 (341); Liv. 34, 36: classes, id. 29, 28.
praedātōrius, a, um (praedator), beutemachend, plündernd, räuberisch, classis, Liv.: manus, ein Streifkorps, Sall.: navis, Raubschiff, Kaperschiff usw., Plaut. u. Liv.: globi, Räuberbanden, Amm.
praedor, -aris ‥ unde praedator ‥, ~ius, -a, -um
omnes manubias quas jure ~io in suos usus transcripserat
ut omnia que jure ~io in suos usus transcripserat Deo ‥ decimaret
prædātōrĭus, (15) a, um (prædator), de pillards : Sall. J. 20, 7 || de pirate : Pl. Men. 344 ; Liv. 29, 28, 5.
praedātōrius
adj.
- praedator, plundering, predatory: manus (militum), marauders, S.: naves, pirate-ships, L.