About Report a problem

Menu

praedocere

praedocere [CL] 1 to instruct (in) or inform beforehand (w. pers. or theme as obj.). ~tis, ante doctis GlC P 601; 1102 futura ~ens secula, ne eorum imitarentur flagitia H. Los. Ep. 6 p. 10; quod et praeostendimus. ‥ et hoc ~tum H. Bos. LM 1324B; notandum est trifariam taciturnitatis esse causam: loquendi in possibilitatem, stuporem, pudorem. ‥ tertiam causam taciturnitatis pudorem esse ~uimus W. Donc. Aph. Phil. 1. 14; quem tot ‥ rerum malarum documenta ‥ ~ent et instruunt Gir. TH III 24. 2 (p. ppl. as adj., also as sb.) very skilled or learned, or taught beforehand. [Hild] suo ~ta exemplo monebat omnes ‥ Domino obtemperanter serviendum Bede HE IV 23 p. 256; ast lector ‥ / praedoctus biblis Æthelwulf Abb. 500; lapides ‥ parati / artificis summi praedocto pollice Garl. Myst. Eccl. 18.

Saved

Recent