praedoceo
prae-dŏcĕo, cŭi, ctum, 2, v. a.,
- to teach, instruct, inform beforehand (very rare): illi praedocti a duce arma mutaverant, Sall. J. 94, 1: praedoctus esto, Plin. 18, 34, 77, § 334: myrrheus Pulvis sepulcrum praedocet, points out, shows, Prud. Cath. 12, 72.
prae-doceo, doctus, ēre, jmd. vorher unterrichten, mit etwas vorher bekanntmachen, praedocti ab duce, Sall.: praedoctus esto, Plin.: sepulcrum, anzeigen, Prud.
See: praedocere
prædŏcĕō, (16) doctum, ēre, tr., instruire dʼavance : Sall. J. 94, 1 ; prædoctus esto Plin. 18, 334, tu sauras que, retiens que.