praegnas
praegnas, ātis, v. praegnans init.
praegnās, ātis, s. praegnāns ➳ .
si ~antem mulierem quis liberam conparat, liber est ex ea generatus
concipiunt [mulieres ] et ~antes effecte usque ad pariendi articulum naturaliter intumescunt
dicit quod ~ans tunc fuit et grossa
R. Seypo habuit mulierem ~antem et febricitantem
mulierem ‥ que eum de fornicacione ‥ accusaret, et se ab eo ~antem assereret
injunctum est omnibus habentibus mulieres et vacabundas prignantes in domibus suis
mulieres ‥ pringnantes
a quodam rustico empta est ~ans vacca ‥ et aperta ‥ tres porcelli pro vitulo reperti sunt in ea
ubi canis femella ~ans ad pedes ejus decubuit, cujus catulos ipse in matris ventre latrantes audivit
non etati, non sexui, non ~antibus vel parturientibus parcitur
ad ~antem accessisti?
filia ‥ ventris multata tumore, ~ante grossior(
etsi jam sc. vix septem mensium tempora ~ans peregisset
propter bursam favet pravis / si sit pregnans, si sit gravis / et vicina partui
unum lapidem ~antem(v.
[calculus ] erat ‥ ~ans in medio sui, gracilis in capite
tanquam praegnantia labra tumore / surgant
nam tantus in agmina nostra / venit, ut eriperet cunctis sua predia pregnans
mathematica non est in aliquo vitiosa, sed ~ans et plenissima omni utilitate et decore sapientiae ineffabili
~ans auctoritas beati Augustini
auditis utriusque partis racionibus, ipsasque prengnantes persuadentesque esse intelligens
logici antiquitus vocaverunt exclusivas negativas ‥ ‘negativas ~antes’, includentes affirmaciones
prægnās, ātis, c. prægnans : Pl. Truc. 199 ; 811 ; Ter. Hec. 641 ; Cic. *Div. 2, 145.