praegnatus
praegnātus, ūs, m. [praegnas],
- pregnancy (eccl. Lat.): juvenculae, Tert. adv. Jud. 9; id. adv. Marc. 3, 13.
praegnātus, ūs, m. (praegnas) = praegnatio, Tert. adv. Marc. 3, 13 u.a.
prægnātŭs, ūs, m. , gestation : Tert. Marc. 3, 13.
Juvenculæ Prægnatus et partus, apud Tertullian. adv. Judæos cap. 9.
Si autem Prægnatus meæ uxoris filia fuerit, sit maritata de meo honore ad causimentum prædictorum manumissorum meorum, si vivi fuerint.A prægnans,
Prainsnostri dixerunt, præsertim cum de porca sermo est. Lit. remiss. ann. 1480. in Reg. 208. Chartoph. reg. ch. 82 :
Une truye Prains, laquelle fut affolée et avortée de cinq gorretz.Provincialibus,
Prens, prægnans, gravida, feta, in Glossar. Provinc. Lat. ex Cod. reg. 7657.
praegnātus, ūs, m.: gravidanza, gestazione Tert.