praegrandis
prae-grandis, e, adj., very large, huge, colossal (ante-class. and post-Aug.).
- I Lit.: praegrandi gradu, Pac. ap. Fest. s. v. torvitas, p. 355 Müll. (Trag. Rel. p. 67 Rib.): arbores, Plin. 13, 25, 49, § 138: aures, id. 4, 13, 27, § 95; cf. oculi, id. 8, 33, 51, § 121: boves, id. 8, 45, 70, § 176: domus, id. 3, 16, 20, § 119: fel, id. 11, 37, 74, § 191: locusta, Suet. Tib. 60: lapides, Vulg. Ezech. 13, 11.—
- II Trop., very great, powerful: praegrandis senex, i.e. the great Aristophanes, Pers. 1, 124.
prae-grandis, e, überaus groß, riesenhaft, gradus, Pacuv. tr. 37: arbores, Plin.: locusta, membra, oculi, Suet.: flumina, Mela. – übtr., gewaltig, senex, v. Aristophanes, Pers. 1, 124.
ipsa vero arbor in summo cacumine gestabat unam ~em cucullam
patinam ‥ que duos pisces ~es, adjecto uno minusculo contineret
ad ~em thronum veri Salomonis
ductus est in quamdam aulam ~em
congregaverat sibi ex parte regis pretensa ~em exercitum hominum armatorum
cum ~i summa
sint pondere grandi / sed non pregrandi
alii magnates, quos nihil ad tanti laborem itineris, nisi ~is et urgentissima terre necessitas induxisset
prægrandis, (14) e, très grand, démesuré, énorme, colossal : Pacuv. 67 ; Plin. 13, 138 || prægrandis senex Pers. 1, 124, le vieillard qui surpasse tous les autres (sublime), Aristophane.
- 1. buitengewoon groot, reusachtig [membra];
- 2. (metaf.) geweldig [senex (v. Aristophanes)].