praemeditor
praemeditor, to think over beforehand, consider in advance, premeditate
Could not find praemeditans in Logeion dictionaries.
praemeditans Verb: present active participle feminine vocative singular, Verb: present active participle masculine nominative singular, Verb: present active participle masculine vocative singular, Verb: present active participle feminine nominative singular, Verb: present active participle neuter accusative singular, Verb: present active participle neuter vocative singular, Verb: present active participle neuter nominative singular of praemeditor
prae-mĕdĭtor, ātus, 1,
- v. dep. a., to think over, to muse or deliberate upon beforehand, to premeditate (class.).
- α With object-clause: praemeditari id ferendum modice esse, Cic. Phil. 11, 3, 7.—
- β With relative clause: praemeditari, quo animo accedam ad Urbem, Cic. Att. 6, 3, 4; Auct. Her. 2, 5, 8.—
- γ Absol.: tentans citharam et praemeditans, preluding, Tac. A. 14, 15. —Hence, in pass. signif.: praemĕdĭtā-tus, a, um, previously considered, premeditated: mala praemeditata, Cic. Tusc. 3, 15, 32: nihil cogitati praemeditatique, Quint. 4, 5, 2; 5, 13, 3.
prae-meditor, ātus sum, ārī, etwas voraus bedenken, auf etwas vorher sinnen, sich im voraus auf etwas gefaßt machen, m. folg. indir. Fragesatz, accusator dicet eum usque adeo praemeditatum fuisse, quid sibi esset usu venturum, Cornif. rhet. 2, 8: praemeditari, quo animo accedam ad urbem, Cic. ad Att. 6, 3, 4: legati iam antea praemeditati in Macedonia, quae ab Roma nuntiarent, Liv. 40, 23, 6: m. folg. Acc. u. Infin., id praemeditari ferundum modice esse, si evenerit, Cic. Phil. 11, 7: absol., praemeditans assistentibus phonascis, vorübend, probend unter Anleitung von Gesanglehrern, Tac. ann. 14, 15. – ➳ Partic. Perf. passiv, praemeditata mala, Cic.: nihil praemeditati, Quint.
See: praemeditari
præmĕdĭtor, (15) ātus sum, ārī, tr., méditer dʼavance, se préparer par la réflexion ; [avec prop. infin.] songer dʼavance que : Cic. Phil. 11, 7 ; [avec interr. ind.] Cic. Att. 6, 3, 4 || [avec ante ] Liv. 40, 23, 6, concerter dʼavance || [abst ] préluder [sur la lyre] : Tac. Ann. 14, 15.
➳ præmeditatus sens pass., médité dʼavance : Cic. Tusc. 3, 32.
- 1. van tevoren bedenken, overwegen, zich voorbereiden (op) (abs.; m. acc.; aci.; afh. vr.); — p.p. praemeditātus, a, um ook pass. [mala]; ➤ nihil cogitati praemeditatique;
- 2. (Tac.) inleidende noten spelen, preluderen.
prae-meditor ātus, ārī, dep.,
- to think over beforehand, consider in advance, premeditate: nihil, ne bellum haberent, L.: id ferundum modice esse: quo animo accedam: quae renuntiarent, L.: mala praemeditata: tentans citharam et praemeditans, preluding, Ta.