praeniteo
praeniteo, to shine in preference, be more attractive
Could not find praeniteat in Logeion dictionaries.
praeniteat Verb: present active subjunctive 3rd singular of praeniteo
prae-nĭtĕo, ŭi, 2, v. n., to shine or glitter forth (poet. and in post-Aug. prose).
- I Lit.: vestes praenitent, Ap. Met. 5, 9, 14; luna subito praenitens, Plin. 2, 9, 6, § 42: juvenis veste niveā praenitens, Ap. Met. 11, 9, 19.—With dat.: cur tibi junior praeniteat, appear more attractive, Hor. C. 1, 33, 4: unius facies praenitet omnibus, shines brighter than they all, outshines them all, Sen. Med. 93.—
- II Trop.: gentes, quarum titulis forum Augusti praenitet, Vell. 2, 39, 2: virtus Catonis conspicua atque praenitens, id. 2, 35, 1 (2, 59, 1 dub.).
prae-niteo, uī, ēre, hervorleuchten, hervorglänzen, prangen, I) eig.: praenitent vestes, Apul.: luna subito praenitens, Plin.: niveā veste praenitens, Apul.: gentes, quarum titulis forum eius (sc. Augusti) praenitet, Vell. 2, 39, 2. – II) bildl.: virtus Catonis praenitens, Vell.: m. Dat., unius facies praenitet omnibus, überstrahlt alle, Sen. poët.: cur tibi iunior praeniteat, dich überstrahlt = liebenswürdiger erscheint, Hor.
See: praenitere
prænĭtĕō, (15) ŭī, ēre, intr., se signaler par son éclat : Plin. 2, 42 || [fig.] Vell. 2, 39, 2 ; 2, 35, 1 || alicui Hor. O. 1, 33, 4, lʼemporter sur qqn.
- 1. helder schijnen; ➤ luna subito praenitens;
- 2. (metaf.) overstralen, uitblinken boven (m. dat.); ➤ unius facies praenitet omnibus (Sen.).
prae-niteō uī, —, ēre,
- to shine in preference, be more attractive: cur tibi iunior praeniteat, H.