praenotatio
praenotātio, ōnis, f. (praenoto), der Titel, Ennod. opusc. II. lib. de synod. p. 289, 14 Hartel.
a suis prelatis ~onis et confirmationis contra rebelles optinere munimenta duximus dignum
liber ‥ iste in viij partes est divisus, quarum totidem sunt he ~ones. singule ‥ partes in capitula sunt decise ‥ . incipiunt ~ones prime partis
in medio ‥ linee fit ~o literis capitalibus
prænŏtātĭō, ōnis, f. , action de noter dʼavance : Facund. Def. 5, 3.