About Report a problem

Menu

praenoto

prae-nŏto, āvi, ātum, 1, v. a. (post-class.).
  • To mark or note before or in front: profert quosdam libros litteris ignorabilibus praenotatos, Ap. Met. 11, 22, 30; aureo anulo, to seal, id. ib. 10, 9, 13; psalmum inscriptione, Hilar. in Psa. 15, 1.—
    • B To entitle, name: ut de deo Socratis praenotaret librum, Aug. Civ. Dei, 8, 14: librum nomine Pamphili martyris, Hier. Ep. 133, n. 3: liber hoc titulo praenotatus, Aug. Retract. 2, 14.—
  • II To note or designate beforehand, to predict: prophetae duos adventus Christi praenotarunt, Tert. adv. Jud. 14: crux praenotata, Prud. στεφ. 10, 629.—
  • III To note down, write down: fabellam, Ap. Met. 6, 25, 4.

Saved

Recent