About Report a problem

Menu

praeposterare

praeposterare [CL] 1 to put what was after before, to reverse, invert: a (elements of a word or sentence); b (expected order). c to disturb, upset. a parumper id est perparum ~ata praepositione per Alcuin Orth. 2340.  b breviter, quamvis ~ato ordine, loquar Asser Alf. 74; 1295 passionarium ‥ incipit annorum ab incarnacione Domini ducentorum et finit in vita Botulphi, modo ~atur Vis. S. Paul. 325.  c quas habet ipse sinus, res non preposteret usus. / sub pede nec ponas quas habet ipse sinus Walt. Angl. Fab. [ed. Hervieux] app. 49. 3; s1159 Octavianus paucis sibi faventibus mantum ~atum suscepit et papatui se ingessit Gerv. Cant. Chr. 166; ave, parens, partus morem / partu mutans, nam dolorem / partui preposteras Walt. Wimb. Virgo 24; s1423 si ea segnities que hodiernos crastinat actus, vestras in ea parte provisiones ~et Amund. I 144. 2 to reverse or invert order. ~are, ordinem transvertere Osb. Glouc. Deriv. 475; vere Roma nimis est; eris sitibunda, / vorax, irreplebilis, inferis secunda. / ‘non’ et ‘est’ preposterat lucri spe jocunda, / probos censet reprobos et immunda munda Poem S. Thom. 89; to turne the ryght ordir, ~are CathA.

Saved

Recent