praepotentia
praepŏtentĭa, ae, f. [praepotens],
- superior power (eccl. Lat.): praepotentia Dei, Tert. adv. Marc. 2, 7: horum (regum), App. Mund. 26.
praepotentia, ae, f. (praepotens), die vorzügliche Macht, dei, Tert. adv. Marc. 2, 7: horum (regum), Apul. de mund. 26.
præpŏtentĭa, æ, f. , toute-puissance : Apul. Mund. 26 ; Tert. Marc. 2, 7.