praeputiatio
praepūtĭātĭo, ōnis, f. [praeputio],
- a retaining of the foreskin, the state of being uncircumcised, uncircumcision (eccl. Lat.; opp. circumcisio), Tert. adv. Marc. 5, 4; Hilar. Trin. 1, 13.
praepūtiātio, ōnis, f. (praeputium), das Behalten der Vorhaut, die Nichtbeschneidung, Tert. adv. Marc. 5, 4 u. 13.
preputo ‥ i. prescindere, unde preputatio
Judeus totam circumcisionis sanctitatem et observantiam in preputatione unius membri caruncule, i. e. genitalis, intelligit
præpūtĭātĭō, ōnis, f. , état des incirconcis : Tert. Marc. 5, 4.