praereptor
praereptor, ōris, m. [praeripio],
- one who seizes a thing before another, a forestaller (eccl. Lat.): fllius, qui ad benedictionem fratris praereptor adstiterat, Hier. Ep. 36, n. 15.
praereptor, ōris, m. (praeripio), der (gleichs. vor dem Munde) Vorwegnehmer, Hieron. epist. 36. no. 15. Heges. 2, 1, 2. Paul. Nol. epist. 23, 4.
præreptŏr, ōris, m. , usurpateur [fig.] : Hier. Ep. 36, 15.