praeputiatus
praepūtĭātus, a, um, P. a., from praeputio.
praepūtiātus, a, um (praeputium), die Vorhaut habend, unbeschnitten, Tert. adv. Marc. 5, 9 u.a. Eccl.
nam circumcisus, in circumcisione ad fidem vocatus, non debet nolle circumcisus fuisse; sic et ~iatus, quia circumcisio vel praeputium nihil valet ad beatitudinem promerendam
preputo ‥ i. prescindere, unde preputatus
præpūtĭātus, a, um, incirconcis : Tert. Marc. 5, 9.