praerogatio

praerŏgātĭō, ōnis, f. [praerogo],

• a distributing beforehand (post-class.): annonae, Fulg. Myth. 1, 2.

praerogātio, ōnis, f. (praerogo), I) das Vorrecht, habemus quandam praerogationem sacerdoti ab ipso numine datam, Sen. contr. 1, 2, 19. – II) die Verteilung, Austeilung, Fulg. myth. 1, 2 u.a. Eccl.

praerogatio [CL] 1 prior distribution. hic itaque in agricultura magnum impendens exercitium et per annone ~onem ad populos attrahens a saturando Saturnus meruit appellari Alb. Lond. DG 1. 2.

praerogatio [CL] , precedence, prior claim or status. determinatur respectus hujus ~onis ex re ipsa, ex eo sc. quod Polinices reliquam videt Gerv. Melkley AV 46; c1265 inter preclara ac salutifera pietatis opera quasi quandam specialem laudis ~onem optinere videtur ecclesiarum renovacio Ann. Durh. 93; c1279 vobis, domino nostro, de cujus innato amore pre cuntis viventibus gerimus ~onem Ib. 186; quanto montuosa terra magis appropinquat ad solem, quam terra humilis ‥ tanto plures radios suscipit. hinc videtur michi quod propter triplicem ‥ ~onem radiorum solarium quam habet mons super terram humilem ‥, sc. propter priorem radiorum solarium suscepcionem Docking 117.

prærŏgātĭō, (16) ōnis, f. , ¶ 1 distribution, partage : Fulg. Myth. 1, 2 ¶ 2 choix antérieur, préalable : Sen. Rhet. Contr. 1, 2, 19.