praeruptio
praeruptio, ōnis, f. (praerumpo), der jähe Abriß, ›hiatus‹ praeruptio terrae profunda, Isid. orig. 14, 9, 3.
antelucana ~one constanter partem exercitus cui prefuit effudit circa oppidum Werc
præruptĭō, ōnis, f. (prærumpo), coupure abrupte du sol : Isid. Orig. 14, 9, 3.
Præcipitium. Opusc. MS. in Zachar. apud Maium in Glossar. novo. Vide Præripium.