praerogator
praerogātor, ōris, m. (praerogo), der Austeiler, Eccl.
~or, dispensator
prærŏgātŏr, ōris, m. (prærogo), distributeur, dispensateur : Cassiod. Var. 10, 28.
Dispensator. Gloss. Isid.
Fuit assis libralis et dispondius, quod hodie in usu remansit, et solebat pensari potius, quam numerari. Unde et dispensatores dicti Prorogatores.Ubi leg. vult
Prærogatores. Nihil tamen temere immutandum :
Prorogareenim ut
Prærogareusurparunt Scriptores. Vide in hac voce.