praesagus
praesagus, perceiving beforehand, divining, prophetic, presaging
Frieze-Dennison Vergil
praesāgus, a, um: adj. (praesāgiō), divining, prophetic, 10.177; foreboding, w. gen., 10.843, et al.
Could not find praesagae in Logeion dictionaries.
praesagae Adjective: feminine vocative plural, Adjective: feminine dative singular, Adjective: feminine nominative plural, Adjective: feminine genitive singular of praesagus
prae-sāgus, a, um, adj.,
- foreboding, foretelling, divining, prophetic, presaging (poet. and in post-Aug. prose): praesaga mali mens, Verg. A. 10, 843: fulminis ignes, id. ib. 177: luctus suspiria, Ov. M. 2, 124: verba, id. ib. 3, 514: ars, Val. Fl. 5, 434: astra, Stat. Th. 8, 145: responsa, Tac. H. 2, 1: nares, Firm. Math. 8, 9: somnium praesagum futurorum, Vulg. Gen. 41, 11.
praesāgus, a, um, I) vorausempfindend, ahnend, pectora, Ov.: nares, witternde, Firm. – m. Genet., velut praesaga futuri (Alcyone), Ov.: mens praesaga mali, Verg.: praesagi luctus suspiria, Ov. – II) übtr., vorheranzeigend, -sagend, weissagend, fulmen, Verg.: verba, Ov.: responsa, Tac. – subst., praesāgus, ī, m., der Weissager, Chalcid. Tim. 185.
mox intellegit praesago pectore vatis
hunc locum ~a mente sepe virgo notaverat et “hic locus requietionis mee est” dixerat
ex his que caute et operte interloquebatur videri jam poterat futurorum sibi ~us
mente malorum plerumque ~a
nec me praeterire silentio libet quoddam miraculum ~ae [gl.: i. e. divine; ] providentiae venerabilis viri Guthlaci, cui ‥ largitum est ut verba absentium quasi scripta videretgewittigre
cum ‥ tenerrima aetatula infantis nequaquam ~o [gl.: prescienti, prescio ] indolis prodigio caruerit, sed puerilis ludorum gesticulatio ‥ futuri praesulis auctoritatem portenderit
cometae duae ‥ quasi orienti simul et occidenti dirae cladis ~ae
~um tibi nomen imposuere parentes, licet dispensationis Dei ignari apud quem omnia futura jam facta sunt
qui duo signa boni praesaga notas Gedeoni, / quae simul ac vidit, hostilia castra cecidit, / signa triumphandi zabulum dabis et superandi
prenoscicatorem ‥ medicinalem ‥ futurorum ‥ tam sapientem ‥ specialemque ~um
præsāgus, (14) a, um, ¶ 1 qui devine, qui pressent, qui prévoit : Virg. En. 10, 843 ; præsaga ars Val. Flacc. 5, 434, connaissance de lʼavenir ¶ 2 qui présage [en parl. des choses] qui annonce, prophétique : Virg. En. 10, 177 || [fig.] præsagæ nares Firm. Math. 8, 9, odorat très fin.
- 1. voorvoelend (m. gen.); ➤ mens -a mali;
- 2. voorspellend [verba; fulmen].
prae-sāgus
adj.,
- perceiving beforehand, divining, prophetic, presaging: pectora, O.: mali mens, V.: luctūs suspiria, O.—Prophetic, indicating beforehand: Verba senis, O.: fulminis ignes, V.