praesagare

praesagare [CL], ~iare , to presage, predict. b (p. ppl. as sb. n.) predicted phenomenon. manifeste jam tum ~antes quod sancti in hac vita pressuras essent ‥ passuri Bede Gen. 63; Abel interpretatur luctus sive miserabilis, quo nomine ~abatur a prima aetate dolenda immaturae mortis ejus conditio Ib. 63; hic tempus redemptionis per secundum Adam et ~abatur futurum et parabatur Ib. 172; ~are vel ~iare, i. divinare Osb. Glouc. Deriv. 519; falsa vaticinantes suadebant ut evidentibus signis et indiciis ‥ non crederent, quibus aperte futurum ‥ gentis ~abatur excidium J. Sal. Pol. 419B; timore prelii ~ati tantus erat ad Croylandiam concursus Croyl. Cont. A 122.  b quatuor in mundo regnorum surgere sceptra / ut prius in strato truculentus imaginis altae / diversis vidit jam praesagata metallis Aldh. VirgV 337.