praesagitio
praesagitio, a presentiment, foreboding, faculty of divining, prophetic power
praesāgītĭo, ōnis, f. [praesagio],
- a presentiment, foreboding, the faculty of divining or presaging (class.; cf.: praedictio, divinatio, praesagium, praesensio): inest in animis praesagitio extrinsecus injecta, atque inclusa divinitus, Cic. Div. 1, 31, 66: divina, id. ib. 1, 54, 123: praesagitio dicta, quod praesagire est acute sentire. Unde sagae dictae anus, quae multa sciunt, et sagaces canes, qui ferarum cubilia praesentiunt, Paul. ex Fest. p. 255 Müll.
praesāgītio, ōnis, f. (praesagio), die Vorempfindung, Ahnung, das Ahnungsvermögen, die Weissagungskraft, Cic. de div. 1, 66 u. 123. Cassiod. var. 12, 19, 2 (Mommsen praesagatio).
præsāgītĭō, ōnis, f. , pressentiment : Cic. Div. 1, 66 ; divina Cic. Div. 1, 123, la voix de mon génie [cʼest Socrate qui parle].
praesāgītiō ōnis, f
- praesagio, a presentiment, foreboding, faculty of divining, prophetic power: in animis.