praetermissio
praetermissio, a leaving out, omission, neglect
praetermissĭo, ōnis, f. [praetermitto].
- A leaving out, omission: sine ullius formae praetermissione, Cic. Top. 7, 31.—
- II A passing over, neglecting: praetermissio aedilitatis, Cic. Off. 2, 17, 58.
praetermissio, ōnis, f. (praetermitto), die Vorbeilassung, d.i. I) die Weglassung, sine ullius (formae) praetermissione, Cic. top. 31. – II) die Unterlassung, aedilitatis (der Bewerbung um die Ädilenwürde), Cic. de off. 2, 58.
veruntamen dicti ~o nichil reverentie imminuit successoribus Petri
prætermissĭō, (16) ōnis, f. , ¶ 1 action dʼomettre, omission : Cic. Top. 31 ¶ 2 action de négliger : ædilitatis Cic. Off. 2, 58, le fait de se dispenser de briguer lʼédilité.
praetermissiō ōnis, f
- praetermitto, a leaving out, omission, neglect: ullius (formae): aedilitatis, i. e. neglect to seek(as a candidate).