praetermittere

praetermittere [CL] 1 to let slip past (in quot. word or phrase), to utter alongside other words. vix eciam sine juramento loqui possunt, quin aliquod juramentum ~ant Latin Stories 61. 2 to go past, pass by. ob prematurum aure favorem venerabili Menevensi ecclesia, omine sinistro, pretermissa Gir. EH II 32 p. 380. 3 to pass over, fail to mention, avoid mentioning, leave out, omit. de mirabilibus pretermissis V. Cuthb. I 7 tit.; de quo viro, ut multa insignia ~antur, illud quo omnium regum vicit prestantiam memoretur quod ‥ Gosc. Transl. Mild. 6 p. 163; quae de paradiso predicasti ~enda sunt, quia ratione non possunt comprobari Petrus Dial. 71; plura studio brevitatis memoria digna ad scribendum ~ens Sim. Glasg. V. Kentig. prol. p. 244. 4 to drop, omit (letter or syllable). vocalis anterioris sillabe debet ~i et consonans ‥ adjungi cum vocali subsequente, verbi gracia ‥ Dirlande ‥ et non de Irlande Orthog. Gall. L22 p. 12. 5 to fail to perform or implement, overlook, neglect. nil ‥ ~ere sed cuncta pro suis viribus operibus explere curabat Bede HE III 17 p. 161; numquam ‥ pretermisit officium pastoralis cure Canon. G. Sempr. f. 42. 6 (w. inf.): a to cease or fail (to). b to decline or refuse (to). a oblationis hostiam ‥ Domino offerre nullo die praetermisit Hist. Abb. Jarrow 33; numquam ‥ commissum sibi gregem ‥ docere ~ebat Bede HE IV 21 p. 256.  b hoc ‥ exemplis ostendere ~imus ne afferat docendi studiosa diligentia dicendi odiosam prolixitatem Balsh. AD 60. 7 to put an end to, to leave off, stop (doing). quod cum miles ~ere nullatenus voluisset Gir. TH II 49 p. 132.