praeteritus
praeteritus, gone by, past, past and gone, departed
praetĕrĭtus, a, um, Part. and P. a., from praetereo.
~us, A.a passynge
prætĕrĭtus, (10) part. p. de prætereo.
praeteritus , a, um. part. p. v. praetereo.
過去者。誤者。Nihil in praeteritis relinquere 無所悮。不悮餘力。
Suggest a Translation
See an image
過去者。誤者。Nihil in praeteritis relinquere 無所悮。不悮餘力。
Suggest a Translation
See an image
praeteritus
adj.
- P. of praetereo, gone by, past, past and gone, departed: tempus: castigatio ob errorem praeteritum, L.: culpa, O.: praeteritā nocte, last night, Iu.—Plurn. as subst, the past: meminit praeteritorum.—Prov.: praeterita mutare non possumus.