About Report a problem

Menu

praeuro

Frieze-Dennison Vergil

praeūrō, ussī, ūstus, 3, a.: to burn at the point, 7.524.

Could not find praeustae in Logeion dictionaries.

praeustae Verb: perfect passive participle feminine genitive singular, Verb: perfect passive participle feminine dative singular, Verb: perfect passive participle feminine nominative plural, Verb: perfect passive participle feminine vocative plural of praeuro

See praeustae in Morpho

prae-ūro, ussi, ustum, 3, v. a.,
  • to burn before, burn at the end or point (class. but not in Cic.); esp. freq. in part. perf.: hasta praeusta, Liv. 1, 32: stipites ab summo praeacuti et praeusti, Caes. B. G. 7, 73, 6; cf.: multae praeustae sudes, id. ib. 5, 40: sudibus praeustis, Verg. A. 7, 524: praeusta et praeacuta materia, Caes. B. G. 7, 22 fin.: tela, hardened in the fire, Tac. A. 2, 14.—
  • II In gen., to scorch, parch, wither: ne (uvae) praeurantur, Col. Arb. 11, 2 (dub.; al. perurantur).—
    • B Also of cold: praeustis in transitu Alpium nive membris, frost-bitten, Plin. 3, 20, 24, § 134; cf. aduro.

Saved

Recent