praevalere

praevalere [CL] 1 to be more powerful, have superiority, prevail (sts. w. ref. to. Matth. xvi 18). b (w. dat.) to prevail against, have superiority over, overcome; c (w. adversus or contra+ acc.). quod sequitur eadem sonat dicendo: ‘et portae inferni non ~ebunt’ Gildas EB 109; inter quos bello orto, quum ~uisset Juppiter, fugatus Saturnus Italiam petit Alb. Lond. DG 1. 2; dixit ‥ vobis cavendum fore ne materni generis in vobis natura ~eret Gir. SD 58; s1319 Scoti ~uerunt ita ut plusquam m homines interfecerunt Ann. Paul. 287; 1483 littere patentes predicte ‥ minime ~ebant, quia infra breve tempus ‥ idem Willelmus ‥ capitis sentenciam subiit Reg. Whet. II 265; ~eo, A. to be myghty or more worthe WW. b multae ‥ sunt portae inferi sed harum nulla ecclesiae [v. l. contra ecclesiam] quae super petram fundata est ~et Bede Hom. I 20. 222C; merito ventis flammisque mundialibus ~ere ‥ poterat Id. HE II 7 p. 95; sicut aurum ~et ceteris metallis Natura Deorum 6; 1236 hujus judicii firma ratio, que ~et omni legi et consuetudini Gros. Ep. 23 p. 86; prodigiosa virium elacione micuerunt aliqui, in defesso enim cursu ceteris ~ent Eul. Hist. I 15. c Bede Hom. I 20 v. l (v. 1b supra); adversus ecclesiam ecclesieque fidem ‥ quis ~ebit? Gir. Ep. 4 p. 178; sed contra claves celi celesteque regnum / non infernales prevaluere fores Garl. Tri. Eccl. 18. 2 (trans.) to prevail against or have superiority over, overcome. ecce sacerdotalis debellat humilitas, quam nec Romanorum potentia ~uit nec Cesariana vesania V. Birini 7. 3 (w. inf.) to prevail in one.’s attempts to, succeed in (doing), be able to. b (without inf., foll. quanto, quot, or ut) to be able, to have in one’s power. cum ‥ dicerent ‥ ‘mirum ‥ quod tantam frigoris asperitatem ‥ tolerare ~es,’ respondebat ‥ ‘frigidiora ego vidi’ Bede HE V 12 p. 310; exul habebitur, et siquis eum occidere ~uerit, spolia ejus licenter habebit DB I 154vb; o crux, quae pretium mundi benedicta tulisti / et rubeum rubra calicem de vite bibisti, / expugnare malos hoc sanguine praevaluisti R. Cant. Poems 290. 2; mirus incantator qui quasi magicis in sui cognitione prestigiis tante discretionis aciem hebetare ~uit Gir. Symb. I 28 p. 294; mox ut imperator eum vidit, omnem iram deposuit, et ei protinus assurrexit, nec dure sibi in aliquo loqui ~uit Flor. Hist. I 112; cetera perimplere ‥ que in dicto ‥ capitulo ‥ abbates facere ullatenus ~erent Meaux III 259. b naute custodem salutis sue Dominum et servum ejus beatum Birinum dignis ut ~ent preconiorum laudibus accumulant V. Birini 13; quin ab ipsis invidiose circumveniatur mordacique invidie dente quanto ~uerint nisu corrodatur Osb. Glouc. Deriv. 137; ipse ‥ prope virum approximat, et de ejus marsupio denarios quot ~et latenter abstrahit Chr. Evesham 56.

Menu

Word wheel

praevalere

Saved

Recent