praevaricatrix
prae-vārĭcātrix, īcis, f. [praevaricator],
- she who transgresses or sins (eccl. Lat.), Aug. Ep. 89, 20; Hier. in Isa. 5, 12, 3; id. in Matt. 22, 7; Vulg. Jer. 3, 7.
praevāricātrīx, trīcis, f. (Femin. zu praevaricator), die Sünderin, Augustin. epist. 157, 20. Hieron. in Isai. 5, 13, 3 u. in Matth. 22, 7. Vulg. Ierem. 3, 7 u.a. Eccl.
mulier quae vovit ut post mortem viri ejus non accipiat alterum et mortuo illo ~ix accipiet alium
quam ‥ rex pater ejus ‥ secundum patrie legem quasi filiam fornicariam legisque paterne ~icem lapidibus obrui jussit
theomaca sum, cujus gentes hucusque vobis [(v. l. nobis ] ~ices extiterunt
in regnum remeans Anglicum, iterato plurimos ejusdem gentis repperit, quorum levia corda ab ejus fidelitate ~ix conspiratio adverterat
nullus ‥ qualicumque consuetudine privaricatrice [v. l. ~ice ] constitutam annonam in pane et vino ‥ ante horam statutam percipiat
redi ergo, redi, ~ix, ad cor, et pedem ab inferis extrahe
ne post hec omnia, misera hec et stulta ~ix rediret ad cor et contristaretur secundum Deum ad penitentiam
o anima mea ‥ redi, ~ix, ad cor, et arguens te statue te contra faciem tuam
redit ~ix ad cor, perpetrati facinoris recordatur, culpe commisse suam adscribit calamitatem
volens Deus gentis ~icis punire malitiam
o ‥ gloriosa domina que ‥ assumpta es in celum, ‥ que murum illum eneum destruxisti quem mater tua [sc. Eva ] ~ix inter nos erexit
~icem animam provocans ad penitentiam
ne vos ‥ optetis ‥ cum plebe ~ice post ollas carnium et peponum
prævārĭcātrīx, īcis, f. , celle qui transgresse : Aug. Ep. 157, 20.