praevalide
praevălĭdē, adv., v. praevalidus fin.
praevalidē, Adv. (praevalidus), sehr stark, gewaltig, Plin. 17, 108. Coripp. Ioann. 2, 151.
putans eum esse inermem qui erat apostolicis munitus ~e armis
prævălĭdē, très fortement : Plin. 17, 108.